Lente op de glijbaan

Daar zat hij op de grond Janne tikte hem aan ze deed heel zachtjes 'ga je mee van de glijbaan?', vroeg zij in gedachten Hij ging lopen naar de glijbaan Hij klom op het eerste paaltje Zij gleed en gleed nog eens hij rustte uit zij gleed op haar buik 'kom je liefbeestje?' Hij klom verder en verder zij gleed en gleed hij was boven zij wilde hem helpen 'hij komt wel', zei ik zij gleed 'mama, waar is hij nou?' 'Oh, ik zie hem al, hij is daar!' Hij was al gegleden en zat onder aan de glijbaan 'dag liefbeest!' 'dag Janne' daar vloog hij weg zij zwaaide hem uit

De campingdisco

Ik bevind mij in Morgins, Zwitserland. Samen met man en kind. Omwille van de nostalgie werken wij één weekje in het wintersport hotel waar Arjan vroeger werkte. Ik schrijf vroeger, want het is toch al weer zo'n tien jaar geleden dat hij daar zijn laatste seizoen draaide. Wij zijn dan ook tien jaar ouder dan het andere personeel, maar dat mag de pret niet drukken. Ik zie Janne groeien door de nieuwe ervaringen. Ik voel mezelf groeien. Wat doet het toch veel om los te zijn van vaste patronen. Onze gasten bestaan uit een groep jongeren van een internaat. Van een van de jongens leer ik biertjes tappen. ik ben gelukkig. Op donderdag is het disco in het dorp. Onder in de kelder van een ander hotel. Nu kan ik verklappen dat ik dol ben op van dit soort campingdisco's. De energie, de sfeer die daar van uitstraalt, maakt mij intens gelukkig. Meisjes die bij de bar hun laars uittrekken en hun geld daaruit halen, met de verklaring dat ze geen sokken aan hebben??? En met geld in je zakken rond lopen kan echt niet! Stel dat je voor schut loopt in deze toch druk bezochte kelderdisco. In een hoekje staan allemaal giechelende meisjes bij elkaar. Ik luister verhalen over hem en hem van ze af. Vooral veel stoerdoenerij en uitvergrote problemen, zijn te beluisteren. De barmannen worden aanbeden. Terecht, de lange sportieve mannen achter de bar met hun kuiltjes in hun wangen, ik word er nog bijna week van! Ik zie de twinkelende ogen van de meisjes die aan de bar iets bestellen. "Ik wil iets met alcohol. Niet te sterk, maar ik wil het wel voelen. Wat kost dat? Oh, dan doe maar een cola." De leiding staat in een andere hoek, ze praten over nostalgie. Net als ik. Tussendoor begeven de mannen zich.Ze lijken van alles te moeten regelen. De arrogante hockeyer, de dwaze deus, de looser, de coole snowboarder. Een voor een hebben ze het druk met heen en weer lopen. Naar de bar, naar buiten om te roken, naar de flipperkast (want die is er natuurlijk ook!) En dan sta ik daar dus. Moeder. 33 Jaar en stomdronken van twee gin-tonic. Op weg terug naar huis plas ik stiekem in de sneeuw achter een busje, mijn man staat plassend naast mij. Giechelend en lallend lopen we verder. En 's morgens serveren wij het ontbijt!

Er was eens...

Over hoe ik aan mijn nieuwe look kom

De maat was vol. Ik kijk niet vaak in de spiegel meer.
Of ik dat dan vaker zou willen? Nou ja, eigenlijk wel. Tenminste als de weerspiegeling mij zou bevallen. Vroeger, ja vroeger ja, toen ik nog jong en rimpelloos was, deed hij dat wel eens; bevallen. Maar nu ben ik bevallen en het lijkt wel of er maar een van de twee mag bevallen.
Anyway, ik kijk dus niet vaak meer, maar vandaag en gisteren ook al en vorige week viel me op dat er nu toch echt weer wat moet gaan veranderen. En nu was de maat dus vol. Ik pakte een schaar en... knipte mijn haar af. Serieus. Ik deed het gewoon zelf!
Er ontstond een boblijn.
Hé best grappig,
nog wat lagen,
hihi best grappig.

Ik laat de schaar nog maar even naast de spiegel liggen voor wat finetuning de komende dagen.
Maar ik ben bevrijd! Ik knipte mijn eigen haar!

Dus ik zeg: maak het kind in je blij en knip je eigen haar!

Honest Crap

1. Oftewel, de naakte waarheid over SusanInSite. Ook al weer vier jaar bekend als Susan van der Heijden en vroeger bekend als Susan Egging.

Maar voor ik nog meer persoonlijke details ga onthullen, en ik, voor ik er erg in heb, ergens op een dak sta met een megafoon terwijl ik mij tegelijkertijd tussen de menigte onder mij bevind, met het schaamrood op mijn kaken... Zoals in die stomme reclame.

Eigenlijk snap ik dat niet zo goed. Die waarschuwing. Ik bedoel, alles is zó electronisch tegenwoordig, dat zelfs als ik geen computer zou hebben, als ik nooit zou bloggen, nooit iets zou kopen via internet, nooit mee doe aan kortingsacties, nooit een hotel boek middels het net, dan nog zou naar mijn idee iedereen al mijn persoonlijke gegevens kunnen achterhalen. En wat dan nog. Wie ben ik. Wat is er zo interessant aan het feit dat ik in Dieren geboren ben? Nou ja, als iemand een reden weet waarom ik die waarschuwing serieus moet nemen, hoor ik het graag.

Maar goed, ik wijk enorm af van mijn prachtige Award, voor mensen die bloggen met hart & ziel, waar ik heel trots op ben. Nogmaals bedankt Lisette!

10x Susan:

1. Ik zoek een (bij)baantje voor de woensdag en/of vrijdag. Dus als iemand iets leuks en niet te ingewikkelds weet, het liefst in Amsterdam, of een goede tip heeft, tell me about it! Ik heb zin om weer iets gezelligs te ondernemen. Iets dat ik naast het coachen kan doen. Iets wat in plaats kan komen voor het gastouder zijn.
2. Na een dag (gast)ouder zijn, kruip ik het liefs om 20:30 uur in bed met een filmpje of NET 5 serie!
3. Ik vind het leuk om naar de PFAFFS te kijken. Eén van mijn nieuwste ontdekkingen. Op de één of andere manier vind ik het heel verrijkend om te zien hoe close die familie met elkaar omgaat. Dat ze bijvoorbeeld champagne opentrekken met elkaar, omdat jongste dochter/zus een nieuw vriendje heeft!
4. Als ik overprikkeld ben, kan ik niet verder kijken (en luisteren) dan mijn neus. Volgens mij moet dat er ongeveer uitzien als een kip die een worm probeert te pakken die aan een hengel vastzit en wordt voort getrokken door iemand die denkt dat dat grappig is.
5. Ik ben dol op mensen die goed zijn in hun werk. Het maakt niet uit wat ze doen, maar ik word daar zó blij van! Het heeft volgens mij nog het meest te maken met mensen die er zijn. Die gefocusd zijn op waar ze mee bezig zijn, die zien wat er moet gebeuren, die aanvoelen wat er nog nodig is om het helemaal af te maken. Mensen die er energie van krijgen om hun werk te doen.
6. Ik ben ongelofelijk kleinzerig als het om kleine pijntjes gaat. Ik kan echt 5x per dag beginnen over zo'n velletje aan je vinger bij je nagel. Als ik niet piep doet het echt pijn.
7. Ik kan niets aan anderen overlaten. Ik ben een ongegeneerde control freak!
8. Ik ben een complex wezen. Eerlijk, het heelal is er niets bij!
9. Ik heb mijn man, mijn Arjan, heel veel lief! Aanstaande zondag zijn we alweer vier jaar getrouwd!!! Ik zou morgen zo weer met hem trouwen. Hij maakt heel het bestaan logisch. Hij bevrijdt alle wormen van de hengels en daarmee mij.
10. Ik houd nog meer van onze dochter.

En de Award gaat door naar: Linda en MaMarije

Moef & Muis

Ei ei ei

Stuiter-it-forward de zomer in!

Dit blogje wordt mede mogelijk gemaakt door mijn ouders, alias Opa en Oma Miauw. Dank!

Ik las bij haar dit berichtje, of liever gezegd, ik zag dus die foto en dacht, ik doe mee! Doet u ook mee? Zelf weet ik hier geen Action te vinden, maar ik heb meteen mijn moeder erop af gestuurd en die nam er twee voor me mee. Ze werden vandaag als "special delivery" bezorgd door mijn vader die in Amsterdam moest zijn voor zijn werk. Janne is er stuiterend blij mee.


In het verrassingspakket dat mijn vader bezorgde zaten ook twee fantastische broekjes, die ik u niet wil onthouden. Creatief als ik ben, vroeg ik mijn moeder laatst om mijn Thaise vissersbroek in het klein na te maken. Het resultaat is verbluffend! En zo stoer aan die kleine billen! Helaas wilde het model vandaag niet poseren, wellicht volgt die foto later...
En mocht u het zich afvragen, de broekspijpen zijn omslaanbaar. En nu ik toch over de details bezig ben, let even op het kantje aan die witte!



Tot slot nog even lekker de vakantie in met een foto van vorige week. Niet van vandaag. Nee, vandaag regende het voor de plantjes. Ook belangrijk!

Het Pinkster-ritueel

De Pinksterwind blies al onze zorgen weg

en bracht nieuwe inspiraties mee!

zegt zij

Pop poepie, zegt zij

Doekje! zegt zij

Mama, kijk! roept zij

Slak! lachte zij

Mama! gilt zij van plezier

Lopen! zegt zij, over de Pissebed die over haar arm loopt

Zij zegt en steelt mijn hart

keer op keer en steeds maar meer!

Lieve hemel,

daar gingen we met een vaart! We renden een duinpan af terwijl we heel hard "Wheeee" riepen. De bal hadden we al naar beneden gerold en nu gingen we er als dollemannen achteraan. Beneden lieten we ons in het warme zand vallen en we rolden over de grond van plezier. Haar kleine stemmetje gilde het uit. Daarna klommen we weer naar boven, met een enorm gekreun. Wederom bereikten wij de top. En daar gingen we weer.

Blauw

Waar zij na Groen voor Oranje ging, doe ik nog even mee met Blauw. Want Blauw was het. Met schaapjes in de lucht en in de wei. Met zomersproetjes en vervelletjes op mijn neus. Met golven in de zee en een Blauwe plek in het water.

Waar ik ook heel blij van werd tijdens onze vakantie was een artikel in "JANtje". Van Ashkaine Hora Adema alias de borden-smijtende-helleveeg, over ordinaire ruzies om de zorgtaken. Ik voel mij weer normaal. (Nu nog leren met borden smijten. Lijkt mij heerlijk!)

Groen!

Net terug uit Friesland. Ik kan me geheel bij haar aansluiten!

Wij zijn er even niet

Wij wandelen door de weilanden in Friesland.
Tot volgende week!

Klimmen

Net nu ik dacht dat de achtertuin (op mijn werk) veilig genoeg was om Janne lekker te laten aanmodderen terwijl ik de baby ........
(vul maar in: eten geef, in bed leg, verschoon, ...)

Crea is de norm

Okay, creatief is in. Foto's van het weekend zijn uit. Zo meet ik aan mijn reacties.
Nu is het zo; ik heb crea-ideeën. Ik ben geen crea-doe, meer een crea-hoe?
Maar mijn laaste idee is er weer één die neigt naar het briljante. Bescheidenheid is ook al niet mijn sterkste kant.
Zoals u weet reizen wij af naar het zonnige Frankrijk deze zomer.
Heb ik al vertelt dat wij daar geheel naakt zullen verblijven? Nee? Hummm... vast ontkenning. Naakt dus. Drie weken. Maar mijn briljante idee heeft niets te maken met naaktheid. Het heeft alles te maken met de reis ernaar toe waar ik een poosje terug al tips voor vroeg.
Inmiddels bestelde ik een kinderwalkman via marktplaats. Compleet met tien bandjes met kinderliedjes en verhaaltjes. Ik kreeg hem thuis gestuurd in een vrolijke kadoverpakking, daar werd ik vrolijk van! Als ik ooit iets verkoop via marktplaats, dan doe ik het ook zo!
Jee, ik blijf maar afdwalen. Terwijl u juist zo zit te wachten op nieuwe creatieve input.
Goed. U kent wellicht de playtray. Nee, dat is niet iets van Durex. Wel, lieve mensen, ik mijn moeder gaat deze namaken volgens mijn eigen ontwerp.
Iets met een rits, om te zippen, waar een vrolijk beestje in verstopt zit. Een vakje met drukknoop voor de viltfiguren en hier en daar een vrolijke knoop, voor wat ik bij haar zag. Er komen veters om te strikken, drie linten met klitteband-omvouw voor tutjes, boekjes, popjes, etc. Vooral wisselbare frutsels.
Ik dacht de onderkant van badstof te maken (i.v.m. hitte) en misschien de bovenkant wel van dit spul. Er komt uiteraard een rits in om hem te kunnen wassen. Schuimrubber laat ik op maat snijden bij een schuimrubberkoning. En de vast-zet-klik-band klikt aan twee kanten zodat hij makkelijk te plaatsen en verwijderen is.
En wat mij nou zo leuk lijkt. Is dat u dit geweldige idee meeneemt in uw crea-brainstormsessies. Wellicht vol enthousiasme en dankbaar met mijn idee aan de slag gaat om uw eigen reis naar uiteraard Frankrijk te vergemakkelijken. En mij mijn moeder tips geeft over hoe, wat en wat nog meer!
Ik zeg, briljant!

Zaterdag op de boerderie

En vrijdag was ik op school. Mensen wat heb ik het naar mijn zin!

zomertijd

buitenspelen zonder jas

zelfs op blote voeten in de zandbak

wat is het lekker warm

dan tot 20:30 uur wakker liggen

gekke geluiden maken en mama roepen

wat is het nog lekker licht

en mama tekent gewoon even een snorretje

Stoepkrijten is cool

Bloggen vanaf je mobile telefoon is ook cool!

Let's go outside!

Hoera! We spelen weer buiten!